Waarschijnlijk bent u, na het bekijken van de diverse hokjes en plaatjes op deze pagina, als laatste beland bij deze tekst. Een beeld zegt immers nog altijd meer dan duizend woorden. Deze website gebruik ik niet alleen om te laten zien welke werkzaamheden ik verricht tijdens mijn studie bouwkunde aan de TU Delft, maar ook om mijn persoonlijke voorkeuren en overtuigingen op ontwerpgebied te verduidelijken.
Laat ik vooropstellen dat er niet een bepaalde stijl of architect is waar ik direct idolaat van ben. Mijn voorkeur gaat uit naar ontwerpen met een duidelijk en sterk concept, ontworpen met de gebruiker als belangrijkste leidraad. Dat betekent niet dat bouwwerken geen eigen gezicht mogen hebben, integendeel, dat is juist een belangrijk onderdeel van een sterk concept.
De diverse bouwwerken op deze pagina heb ik zorgvuldig gekozen om een beeld te geven van wat me aanspreekt. In de blauwe titelbalk is een van mijn favoriete gebouwen zichtbaar, de Marina City torens in Chicago. De torens, die doen denken aan twee maïskolven, zijn in 1959 ontworpen door de relatief onbekende architect Bertrand Goldberg. De torens waren bijzonder goedkoop om te bouwen vanwege de doordachte constructie met een centrale transportkern, maar vanwege de vrijheid en de ruimte die de appartementen bieden is het toch een van de gewildste woonplaatsen de stad. Ook aan de auto's is gedacht (want waar zouden de Amerikanen zijn zonder hun vehikel?), de parkeerplaatsen bevinden zich in het onderste gedeelte van het gebouw. Wat mij betreft een bijna perfecte combinatie van vorm en functie.
U begrijpt, ik zou nog wel even kunnen doorgaan, maar ik probeer het kort te houden. Links in het menu is een gedeelte van het Eden Project in Cornwall zichtbaar, in 1998 ontworpen door Nicholas Grimshaw. De constructie met zeshoeken en kabels is bijzonder geschikt voor een licht en open gebouw met precies het juiste karakter. In het kleine turqoise vakje ziet u de Turning Torso van Santiago Calatrava, in 2005 geopend in Malmö. Calatrava slaagt erin met een vrij lichte en fraaie constructie een bizar gebouw neer te zetten dat naar boven toe 90 graden draait en zo perfect in zijn omgeving past.
Dan tot slot de plaatjes rechtsboven (klik erop voor een grotere versie). De Millau brug in Frankrijk is een van de hoogste bruggen ter wereld. Door de bijzondere tuiconstructie kan een enorme afstand worden overspannen (in het midden ruim 340 meter), een waar technisch hoogstandje. Unité d'Habitation (1947) van Le Corbusier heb ik gekozen omdat het gebouw ongelooflijk efficiënt ontworpen is en tegelijkertijd bijzonder in zijn indeling en gevelbeeld. Het Sydney Opera House van Jørn Utzon behoeft weinig toelichting, hét bewijs dat beton ook heel mooi kan zijn. De Waldspirale van Hundertwasser tenslotte, in de jaren '90 gebouwd in Darmstadt, spreekt mij erg aan vanwege de prachtige dakbegroeiing en de frivoliteit van de gevelindeling, het moet welhaast een plezier zijn om hier te mogen wonen.
Tot zover deze uitgebreide introductie, via de links in het menu kunt u mijn portfolio tot dusver en een aantal andere opdrachten die ik heb gemaakt bekijken. Commentaar is altijd welkom, klik daarvoor op Contact. Bedankt voor uw bezoek en veel plezier!